Start arrow Hotele arrow Hotele Lagoa
Faro

Gmina: Faro
Kod pocztowy: 8000
Oficjalna strona internetowa: http://www.cm-faro.pt/

Faro jest stolicą administracyjną regionu Algarve, siedzibą gminy Faro oraz największym miastem na wybrzeżu, zamieszkałym przez 42 tys. mieszkańców. Cała gmina liczy sobie niewiele ponad 58 tys. osób.

Wg. historyków Faro powstało na bazie osady Ossonoba, która jeszcze za czasów panowania Rzymian (II w. p.n.e – V w. n.e.) była znacznym ośrodkiem handlowym w tej części Półwyspu Iberyjskiego. Rozwoju miasta nie przekreśliły kolejne wojny, panowania początkowo Wizygotów, później od VIII w. kalifatu Umojjadów (zwanych potocznie Maurami). Ossonoba wręcz umocniła swoją pozycję najważniejszego miasta na południowo-zachodniej części półwyspu Iberyjskiego. W czasie upadku panowania arabskiego na półwyspie, kiedy obszary zajmowane niegdyś przez królestwo Wizygotów podzieliły się na setki małych miast - księstw , Ossonoba stało się stolicą jednego z księstw i coraz częściej wykorzystywano nazwę Santa Maria. Posługiwano się także nazwą Harun, zaś w późniejszych czasach obecną - Faro. Po upadku Maurów i zajęciu terenów Algarve przez Królestwo Portugalii króla Afonso III (XIII w. n.e.) zmalało znaczenie Silves jako stolicy administracyjnej regionu. Tą rolę coraz częściej zaczęło pełnić Faro.

Włączenie terenu Algarve do Królestwa Portugalii w 1249 roku jest początkiem świetności Faro i rozwoju miasta jako stolicy całego regionu. Pod koniec XVI wieku miasto zostało ograbione przez Księcia Essex. Ograbiona i wywieziona biblioteka biskupa Faro stała się później częścią księgozbioru Uniwersytetu w Oxfordzie. Faro zostało dodatkowo zniszczone przez dwa trzęsienia ziemi, w 1722 i 1755 roku. Z dawnych czasów zachowały się resztki murów miejskich, większość budynków pochodzi zaś z końca XVIII oraz XIX wieku.

Przyroda

Faro leży u ujścia Ria. Na wybrzeżu powstał na powierzchni 170 kilometrów kwadratowych park narodowy. Miejsce to jest ważnym punktem postojowym w wiosennej i jesiennej wędrówce ptaków z północy kontynentu do Afryki. Plaża jest oddalona od miasta o około 7 km.

Warto zobaczyć

Faro. Algarve. Portugalia
Faro. Algarve. Portugalia
Copyright vEsti24
Faro jest dosyć niedoceniane turystycznie. Miliony turystów zaczynają tu swój pobyt w Algarve lądując na tutejszym międzynarodowym lotnisku, nie zatrzymując się nawet na kilka godzin w swojej wędrówce na plaże południowej Portugalii.

Zwiedzanie starego miasta (Cidade Velha) rozpoczyna się przez XVIII-wieczną Arco da Vila (bramę miejską), na której spotkać można zazwyczaj parę bocianów w gnieździe. W bramie zachował się łuk z XI wieku, który jest w zasadzie jedyną pamiątką pochodzącą z czasów Maurów. Na starym mieście znajdziemy katedrę, która jest pierwszym kościołem chrześcijańskim w Faro. Spacer przez nową część miasta może zaprowadzić nas do Igreja do Carmo, kościoła z Kaplicą Kości (Capela dos Ossos) – na ścianach której znajduje się ponad 1200 kości i czaszek.

FARO, Algarve, Portugalia
FARO, Algarve, Portugalia
Copyright vEsti24
Museu Municipal – muzeum gminne mieści się w dawnym klasztorze i zachęca do zwiedzenia kolekcji miejscowych znalezisk archeologicznych. Na uwagę zasługuje rzymska mozaika z III w., przedstawiająca głowę Neptuna. Museu Maritimo w porcie w Faro zachęca do zobaczenia modeli wielu okrętów.

Infrastruktura

W mieście znajduje się uniwersytet - the University of the Algarve, międzynarodowy port lotniczy (Faro airport), port morski, marina, stację kolejową a także dogodne połączenia autobusowe z innymi regionami Portugalii.

Pomiędzy Faro i Almancil znajduje się Estádio Algarve, stadion na 30 tys. miejsc, na którym były prowadzone rozgrywki Euro 2004, w chwili obecnej wykorzystywane głownie na koncerty i festyny.

WAŻNE ADRESY:
Biuro informacji turystycznej (Posto de Turismo)

Rua da Misericórdia 8
tel.
+351 28 980 3604
Região de Turismo do Algarve
Avª 5 de Outubro, 18
8000 FARO
Tel. +351 289-800400
Fax. +351 289-800489

Museu Municipal
Praça Dom Afonso III

Capela dos Ossos
Largo do Carmo
10:00-18:00, sob. 10:00-13:00

 
« poprzedni artykuł